خزان

ترانه های سروده شده خزان

 

سکوت ،چاره نیست این درد را!

فریادکن غرورم را،تنهاییم را و درد...

که میکشم...

این پاهای خسته را

روی ذهن خیابانهای خالیه زندگی...

نفس بکش...

که بی هوایت شاعرانه نیست

روزگار خاکستریم!

وباران،باران...

عذاب میشود

داغ میشود

دانه دانه روی گونه های تب دارم

لب تر کنی فریاد میشوم

به بی کسی لبهایت

که گُر گرفته ام  از این سکوت

 که چاره نیست این درد را...

                                خزان

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم دی ۱۳۹۱ساعت 20:28  توسط خزان  | 

      هی قهوه قهوه فال گرفتمت


      آنقدر که ستاره ات افتاد


      از آسمانم...

        ته تلخی فنجان...


         آنسوی راههایی که نمی رسد به من...

 ...

     حالاهرشب فنجان به دست


        به گریه میسپارم

                     آسمان بی ستاره ام را...

                                           خزان


     

+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت 13:31  توسط خزان  | 


+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت 13:17  توسط خزان  | 

 

      به تنگ آمده از دیروز،امروز وخدایی که در این نزدیکی...


   چقدر جایش خالیست!

   

   وبنی آدمی که آدم نیست!


  وشیطانی که پناه میبرد به خدا ازشر آدم رانده شده!


   ومن...


     که بیزارم از گندم،سیب وخدایی که لاف مهر میزند!


    آنوقت درخت معرفتش ممنوع...


    ودرست سبز میشود سر راه آدمی که


       دودوتایش دوتاست!

    

وتق تق محکمه رسمیست و منی که


        :هنوز جرمم نسبیست!


                                         (خزان)

    


+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت 13:8  توسط خزان  | 

    ۳...۲...۱...بوم!

 وبغضی که ترک میخورد بی تو

  از هفت کاسه سکوت

  سر سفره ای که تحمل میکند غرورم را!

  می ریزد سرخی چشمانم

  روی گونه هایی که پریده رنگش از زندگی!

  تا تو در گور راحتت بخوانی:

   همه چی آرومه...

      من چقدر خوشبختم!

                                    خزان

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۱ساعت 11:4  توسط خزان  | 

                   کو.........

                  تا آب شود زمستان این دیار...

            هفت سین این بهار

 

                      "صدا" کم دارد!!!

                                                   (خزان)

        

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۱ساعت 10:18  توسط خزان  | 

 

                   حالاکه پشت پنجره ای

                       بازشو سمت نگاهم

                        تا  بتکانم دلم را

                  توی تنگ ماهی های قرمز بیقرار

                  بگیر قبای کهنه ام را

                  بیاویز به زمستانی که...

                 بگذریم...

                 من آمده ام به شادباش بهار

 

                                                       (خزان)

             

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۰ساعت 10:19  توسط خزان  | 

 

                 :  سرخی تو از من....

 

                             من!؟؟؟؟؟!!!!!!!

              

                               به کاهدان زده ای

              

                               دلی که سوزاندی

 

                                فقط دود دارد و

 

                                                 آه....

                                            خزان

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۰ساعت 10:3  توسط خزان  | 

 

 این روزها....

    

     عجیب سنگین شده جای خالیت روی سینه ام!

 

        و تیر میکشد نبودنت کنار زندگی

 

       تا آب شود توی دلم قاب پنجره!

 

        بگذار تر شود زمین

 

         از خاطرات دلشکسته ی چشمهای من....

 

                                                  (خزان)

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۰ساعت 16:33  توسط خزان  | 

              هزار وسیصدوبعد از توبود

         که به باد دادم چشمهایم را

          تا بروم پابه پای سرنوشت...تا هیچ!

          گم کردم دلم را جایی

           حوالیه اجبارهای دخترانه ام...

              نکند نباشم آن دختر خوبی

                که باید بشود چه خانم محترمی!

               تیر میکشد جای خالیت میان سینه ام

          هربار قدم میزنی دلم را...

                 آرزو به لبم میرسد

      تا رها شوم در آغوش شب

               تا پاک کند رد پای آرزوهایم را

             ستاره ی دنباله دار دلتنگی....

                                  (خزان)

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:37  توسط خزان  | 

   

      

       سکوووووووووت ممتد قلبم را

 

                 شکست،ترنم اشکهایت

                          

                                    "حوای بارانی"

                                                           خزان

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم مهر ۱۳۹۰ساعت 12:35  توسط خزان  | 

 

                  اگه زندونی کردن

               آخرین کرمای شب تاب و

               به ضرب تازیانه

                خط خطی کردند مهتاب و

                سوزوندند توشب بیداد

                شعور شاپرکهارو

                 بهشت جای قشنگی نیست

                 رها کن خرقه ی مارو

                 رها کن باغ و بستانی

                 که سروش سخت ترسیده

                 به جای رنگ نیرنگه

                  به جای عشق تردیده

                   زمین بگذار عرشی که

                   پرستوش بی روادیده

                    صدای یا کریماش و

                    کسی جز تیغ نشنیده

                    نگه دار برق چشمات و

                     که شب از نور میترسه

                     رهاکن خشم دستات و

                      که شب از زور میترسه

                                                   "خزان"

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم شهریور ۱۳۹۰ساعت 19:44  توسط خزان  | 

 

                 تمام نمی شود

                این مرده گیه ناتمام

               چشمهایم آنسوی لحظه ها خشکید

               همرنگ روزگاری که وعده دادای و نیامد...

               ...

               فراموش شدم در امتدادسکوت

              که از سر رضا نبود....

              وشبی که تمام ناتمامیم را بلعید...

              چه شد مهربانیه دستهات؟!

             ای

 

                از ترانه ها لبریز....

 

                                           (خزان)

                

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۹۰ساعت 17:22  توسط خزان  | 

 

 

     غرورشکسته...

     

               جهالت کهنه...

                                 بوی نانی که نیست...           

 

         کوچه ی علی چپ!!!

 

                       "و خدایی که در این نزذیکی ست"!!؟؟؟؟

                                                                (خزان)

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۰ساعت 20:10  توسط خزان  | 

 

درود به همه ی شما رفیقای با مرام

 

 ممنون که هنوزم به ما سر می زنید و شرمنده که دیر به دیر به روز

 

میشم. ....           دم همتون گرم

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم خرداد ۱۳۹۰ساعت 18:35  توسط خزان  | 

 

                     عادت کردم به تنهایی...

 

             به ترک رو دیوار وچشمهام که گم شدند!

 

           به نبودنت...

         

             به سکوت...

 

            عادت کردم که نباشی!

 

             به تصویر ترک خوردم تو آینه!

 

              به دلی که مدام بوی بارون می ده....

 

             به خودم حتی...

 

           به چیزی شبیه زندگی...

 

                                                خزان

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 22:33  توسط خزان  | 

 

                                    ترانه هامو خط بزن

 

                              بیا ازم غزل بساز

 

                               خالیه کندوی دلم

 

                             شهدی بریز،عسل بساز

 

                               لباس نو،بهار نو

 

                            عیدی و رسم سر زدن

 

                              شاید خدا بخنده و

 

                             فکری کنه به حال من!

 

                              ساز شکستت و بیار

 

                              ببار وتازه تر بزن

 

                            یه کاری کن رها بشم

 

                          مست شو وبی خبر بزن

 

                            دلم گرفته... چه کنم؟

 

                           دست خودم نیس به خدا

 

                             با اینکه نوروز اومده

 

                            نو نشده روزای ما...

 

                            دیوونگی هامو ببخش

 

                            رهام کن از پیله ی تن

 

                           بزار بهار که می رسه

 

                             کیف کنه از دیدن من

 

                           ترانه هامو پاره کن

 

                          بسپارشون به دست باد

 

                           دستای سردی که منو

 

                            به آینه ای  شکسته داد...

 

                                                             (خزان)

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۰ساعت 9:45  توسط خزان  | 

 

 

 

 

 

 

                                    عادت کردم به تنهایی...

                    

                           به ترک رو دیوار وچشمهام که گم شدن...

         

                            به نبودنت ، 

                            به سکوت،

                                                  

                          عادت کردم که نباشی!

                        

                          به تصویر ترک خوردم تو آیینه...

 

                        به دلی که مدام بوی بارون میده...

 

                       عادت کردم...

 

                     به خودم حتی،

 

                  به چیزی شبیه زندگی....

 

                                                                 (خزان)       

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۰ساعت 9:24  توسط خزان  | 

                                         

                       کدام  گناه کبیره؟کدام تقصیر؟!

              

                   بیا خدایی کن،دست مرا بگیر

              

                   به جرم آمدنی که میل تو بود

 

                  نکش به بند زمانم،بهانه نگیر...

                                                          (خزان)

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اسفند ۱۳۸۹ساعت 17:14  توسط خزان  | 

                شبیه گم شدن تو باد                                         برام سخته مرور خاطرات تو

              مثه سرگیجه ی برگای پاییزی                              می پیچه تو دلم هرلحظه یاد تو

          تویی که شعرم از چشمات لبریزه                        همون چشما که تو آیینه شبیه اشک میریزه

               شاید دیره ولی می خوام                                        نقاب از چهره بردارم

              همه احساس چشمامو                                          به بغضی کهنه بسپارم

              می خوام درکم کنی وقتی                                    از اون دوردست تکون می دم

               بفهمی من چرا عشق و                                    با حرفام نه/ با یه لبخند نشون می دم  

                 آخه هرگز نفهمیدی                                          کی بودم یا کجا هستم

            حالام فرقی نداره گفتن از اینکه                               چی بودم یا چرا هستم

             همیشه عادتت بوده                                             درست وقتی که میبازی

             یه نقطه آخر خط و                                            دوباره قصه می سازی

            شبیه گم شدن توباد                                              نوشتن از توهم سخته

            شاید من دیر فهمیدم                                           اونی که دیگه نیست وقته...

                                                                                       "خزان"

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم بهمن ۱۳۸۹ساعت 16:46  توسط خزان  | 

             

 

       بچه ها  ببخشید که یه مدته جواب کامنتا رو نمیدم 

    

      حالم خوب نیس....فکر نکنم حالا حالاها دل ودماغ  کاریو داشته

 

             باشم...

 

           همتون و دوست دارم و ممنون  که بهم سر می زنین

 

                                        آرزو یا همون خزان شما

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم دی ۱۳۸۹ساعت 17:42  توسط خزان  | 

                   تو که با من یکی بوده  سرشتت

                  کی من رو خط زده از توبهشتت

                  کدوم آدم سر راهت نشست که

                  عوض شد باز مسیر سرنوشتت

                  میگفتی از توئه عمر دوبارم

                   میگفتی جز تو امیدی ندارم

                   میگفتی دوست دارم شب چشات و

                    که تو چشم توئه صبر و قرارم

                   کجای این بهشت سیبت و چیدی

                   به جای من کدوم آدم ودیدی

                   همیشه گفته بودم بی وفایی

                    حالا حوا، به حرف من رسیدی

                    خدا خوابی برای ما دوتا دید

                    من واز تو،تورو از من جدا دید

                     رقم زد سرنوشت و دست تقدیر

                       کسی از دست من دستت رو دزدید

                        هنوز اما نشسته سر راهم

                        دل امیدوار بی گناهم

                         که شاید بگذره آخر زمستون

                         خدا رحمی کنه به اشک و آهم

                                                                                     (خزان)

                      

                    

             

       

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم دی ۱۳۸۹ساعت 17:37  توسط خزان  | 

                       قارقار کن قناری

                   

                         برای آب ... برای نان...برای....

 

                           قارقار کن در شهری که برای کلاغها بزرگداشت میگیرند

                                                        

                                                                                                                (خزان)

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم دی ۱۳۸۹ساعت 17:19  توسط خزان  | 

        پرم از هوای بارون             پرم از صدای ناودوون

        مست مست مثه همیشه         می گذرم از این خیابون

 

      یاد چشمات که می یوفتم        همه جا بارون می گیره

       دله من به یاد چشمات           باز دوباره جون می گیره

 

       پابه پای این خیابون            می رم و از تو می خونم

       تک وتنها زیر بارون            چه جوری بی تو بمونم

 

       نه دوایی داره این درد          نه شفایی داره مستی

       نه غریبه ای تو با من         نه می دونم تو کی هستی

 

       نم ونم،نم نمه اشکام        می ریزه رو خاطراتت

       آشناترین غریبه              کی منو برده زیادت؟

 

       گم میشم من زیر بارون       توی سیل خاطراتم 

       یاد چشمایی که می گفت      من تا آخرش باهاتم

 

       اول قصون این بود          زیر بارون آشنایی

       آخر قصمون این شد        من نمی دونم کجایی...

 

       حالا من آخر راهم          ته این درد،این خیابون

      هنوزم غرق تمنام          خیس خیس  به لطف باروون...

        

                                                                         (خزان)                           

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم آذر ۱۳۸۹ساعت 11:20  توسط خزان  | 

                      شکست در ذهن نگاهم باورت

          

                آسمانی تر از آنی که

                

                          از جنس خاک باشی ...

              

                                   حضرت آدم...

                                       (خزان)

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:12  توسط خزان  | 

                       

                پیله ای که بوی خون می داد

               

           آرزوی پرواز را به گور برد...

                                                (خزان)  

                                         

                                   

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:7  توسط خزان  | 

 

        حالا علی مانده بی حوض و بی ماهی

      

       حالا علی ماند و یک دنیا پر از خالی

    

     همه گفتند عاقبت علی می ماند و حوضش

 

      حالا علی مانده وحوضه وسط قالی...

                       

                                          (خزان)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:20  توسط خزان  | 

          بهارکه رفت...

        چشمانم را پشت پنجره جا گذاشتم

       پاییز که آمد...

              تقویم پر از قاصدک شد

           پاییز به درازا کشید...

              چشمانم پشت پنجره سفید شد

            ...

           زمستان هم خط خورد

              آخرین پیام آور بهار...

           پشت پنجره اما...

            نمره ی چشمهام که بالا رفت

             پاییز لبخند زد و رفت...

              حالا بهار باید نزدیکتر می آمد

      از پنجره ای می گذشت که بسته و مه گرفته بود

      وبه چشمان ماتی می رسید که

                   فقط باز مانده بود...

        دل پاییزیت فصلها را به هم ریخت

             غافل از اینکه

          چشمان پشت پنجره بهار را در تو می دید...

                                       (خزان)

            

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:53  توسط خزان  | 

 

   هی فلانی...

        

      زندگی شاید همین باشد...

                               (اخوان ثالث)     

                                      

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:18  توسط خزان  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر ۱۳۸۹ساعت 8:10  توسط خزان  | 

مطالب قدیمی‌تر